Koło naukowe matematyków

Rok akademicki 2017/2018
  • Czy jesteś wystarczająco bystry, żeby pracować w Google?

    “Zostajesz zmniejszony do rozmiarów pięciogroszówki i wrzucony do blendera. Ostrza pójdą w ruch za 60 sekund. Co robisz?” I inne zagadki logiczne dla potencjalnych pracowników Doliny Krzemowej.

    Referat wygłosi mgr inż. Agnieszka Siedlaczek (Wołczak) Data: 24.11.2017 r.

Rok akademicki 2016/2017
  • Zagadnienie Keplera a geometrie nieeuklidesowe, czyli dlaczego orbity planet są zamknięte

    W teorii Kopernika planety poruszały się po małych okręgach, których środki poruszały się po dużych okręgach ze Słońcem w środku. Kepler na podstawie danych obserwacyjnych Tycho Brahe zaproponował elipsy jako kształt orbit planet w obrocie wokół Słońca. Hooke odgadł, że siła przyciagania grawitacyjnego jest odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości. Newton rozwiązał odpowiednie równanie różniczkowe, nazywane układem Keplera, i otrzymał postulowane przez Keplera elipsy. W 20 wieku zrozumiano, że w układzie Keplera jest ukryta symetria, i że ta symetria ma związek z trzema podstawowymi geometriami: sferyczną, hiperboliczna i euklidesową. W wykładzie opowiemy o tych związkach, na podstawie pracy Milnora. Wszystkie pojęcia zostaną wyjaśnione, a wykład będzie dostępny dla wszystkich studentów naszego wydziału.

    Referat wygłosił prof. dr hab. Maciej P. Wojtkowski Data: 12.05.2017 r.

  • Geometria fraktalna, czy to coś nowego

    Powstanie geometrii fraktalnej datowane jest na 1980 r. zaś za jej twórcę uważany jest Benoit Mandelbrot. W trakcie referatu zostanie uzasadnione, że nie jest to zbyt ścisłe datowanie. Podane zostaną wyniki naukowe matematyków z przełomu XIX i XX wieku, które w/g autora referatu, stanowią bazę teoretyczną tejże geometrii. Podane zostaną konstrukcje geometryczne znanych obiektów fraktalnych oparte na znanych podstawach teoretycznych.

    Referat wygłosił dr Jerzy Michael Data: 07.04.2017 r.

Rok akademicki 2011/2012
  • O liczbach pseudolosowych Data: 26.04.2012 r.
  • O grach topologicznych Data: 1.03.2012 r.
  • Zbieżność w strategiach zemsty i zdrady Data: 6.12.2011 r. (podczas OSAM)
Rok akademicki 2010/2011
  • Liczby Catalana i ich ciekawe zastosowania Data: 11.05.2011 r.
  • Strategie wygrywające Data: 6.04.2011 r.
  • Krzywe trzeciego oraz czwartego stopnia, cykloidy, spirale i inne Data: 30.03.2011 r.
  • ζ(2) i ameba Data: 16.03.2011 r.
  • Zastosowania równań różniczkowych w teorii obwodów elektrycznych Data: 9.03.2011 r.
  • Modelowanie matematyczne w socjobiologii Data: 8.12.2010 r.
  • Magia liczb pierwszych – twierdzenie Czebyszewa Data: 24.11.2010 r.
  • Nieprawdopodobieństwo, czyli jak matematyk rzuca igłą Data: 17.11.2010 r.
  • Rozwiązania radialne równania fali w Rn Data: 3.11.2010 r.
  • Zastosowania grafów w kryptografii Data: 27.10.2010 r.
 

 

Historia Koła Naukowego Matematyków
 

 

 

Uniwersytet Opolski jest sukcesorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. Korzenie istniejącego obecnie koła sięgają tamtej uczelni. Koło Naukowe Matematyków przy WSP w Opolu powstało w roku 1954 (z chwilą przeniesienia WSP z Wrocławia do Opola i utworzenia Katedry Matematyki). Wykład inauguracyjny wygłosił prof. Hugo Steinhaus. Zgodnie z ówczesnym profilem uczelni działalność koła dotyczyła głównie dydaktyki matematyki. Szczególnie aktywna była sekcja zajmująca się programami nauczania i podręcznikami szkolnymi. W latach 1975 – 1984 członkowie sekcji pod kierunkiem opiekunów dra W. Szwieca i dra T. Sawickiego brali udział w ogólnopolskich konferencjach kół naukowych poświęconych dydaktyce matematyki, wygłaszając liczne referaty. W latach 70-tych i 80-tych ubiegłego wieku organizowano cykliczne obozy naukowe w Zwierzyńcu k. Zamościa, później w Strzyżowie n. Wisłokiem, poświęcone naprzemiennie teorii gier i dydaktyce matematyki. Z przyczyn finansowych w latach 90-tych zawieszono organizowanie obozów naukowych. Na początku dekady lat 80-tych została utworzona w ramach koła sekcja zastosowań matematyki. Kołem opiekowali się wtedy prof. dr hab. E. Szczepankiewicz i dr H. Wnuk. Do największych osiągnięć koła w tym czasie należy niewątpliwie udział w badaniach nad parametrami tkanin filtrujących, prowadzonych z pracownikami cementowni „Opole”. Przez szereg lat działalności koła odbywały się spotkania ze znanymi postaciami nauki polskiej. Wygłaszali oni odczyty, uczestniczyli w różnych formach działalności koła. Członkowie koła napisali kilkanaście prac magisterskich inspirowanych badaniami prowadzonymi w ramach koła.


 

 

 

Pierwsze lata na Uniwersytecie Opolskim
 

 

 

10 marca 1994 roku w wyniku integracji dwóch instytucji naukowo – dydaktycznych: Wyższej Szkoły Pedagogicznej i Filii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego utworzono Uniwersytet Opolski. W latach 90-tych Koło Naukowe Matematyków kontynuowało działalność rozszerzając zakres swoich zainteresowań. Powstała sekcja teoretyczna zajmująca się m. in. zagadnieniami teorii miary i teorii grafów. W roku 2000 nastąpiły zmiany organizacyjne w Instytucie Matematyki. Utworzono licencjackie studia informatyczne oraz nowe specjalności na kierunku matematyka. Miało to wpływ na profil dalszej działalności koła. W styczniu 2001 roku dokonano zmiany statutu koła i zmiany w nazwie na Naukowe Koło Matematyków przy Uniwersytecie Opolskim. W tym samym roku do tematyki badawczej koła dołączyła historia matematyki. W efekcie działań w tej dziedzinie w 2002 roku członkowie koła wygłosili referaty w ramach XVI Szkoły Historii Matematyki. Studenci przygotowali także dwa artykuły naukowe dotyczące historii matematyki opublikowane przez Wydawnictwo UO. W następnych latach uczestniczyli w Opolskich Festiwalach Nauki jako referenci. Wśród problemów rozważanych na spotkaniach członków koła wiele dotyczyło zastosowań procesów stochastycznych w matematyce ubezpieczeniowej, co znalazło kontynuację w pracach magisterskich i tematyce odczytów na festiwalach nauki. W roku 2003 roku koło rozpoczęło prace nad dwoma programami: „Komputerowe wspomaganie dydaktyki matematyki wyższej” oraz „Obiektywne pojęcie piękna”. W ramach pierwszego programu studenci stworzyli do chwili obecnej kilka aplikacji wspomagających zajęcia z podstaw topologii metrycznej. Drugi temat zakrojony jest na szerszą skalę we współpracy z Kołem Naukowym Informatyków i Kołem Naukowym Psychologów i ma na celu stworzenie komputerowego systemu oceniającego „piękno” różnych obiektów (np. dzieł sztuki klasycznej, elementów sztuki użytkowej). Główną ideą jest tu wykorzystanie pojęcia wymiaru fraktalnego. Tematyka ta była wcześniej prezentowana na I Opolskim Festiwalu Nauki i zainteresowała dużą grupę studentów. W latach 2000 – 2005 opiekunem naukowym Koła Matematyki był dr Piotr Urbaniec, w latach 2005-2009 funkcję powierzono dr Joannie Napiórkowskiej. Obecnie sprawuje ją dr Włodzimierz Bąk.

Przewodnicząca: Sybilla Kożuchowicz

Rok i specjalność: I rok II stopnia specjalność nauczycielska

Dlaczego matematyka? Matematyka porządkuje umysł. Poza tym ma to do siebie, że jeśli poświęcisz jej chwilę, wciągnie Cię na całe życie.

Skąd wzięło się u Ciebie zainteresowanie matematyką? Z maratonów matematycznych, organizowanych w podstawówce. Bardzo pociągały mnie zagadki i łamigłówki, pomimo tego, że zazwyczaj nie potrafiłam ich rozwiązać.

Ulubione zagadnienia matematyczne: Ciąg Fibonacciego, geometria elementarna.

Zainteresowania ogólne: zagadki logiczne, dobra książka, sport.

O sobie: Zakręcona jak ruski termos studentka matematyki. Idealny przykład na to, że nawet po humanie można odkryć w sobie umysł ścisłowca. Nie wyobraża sobie bycia na innej specjalizacji, bo kocha pracę z dziećmi, szczególnie, kiedy po długich tłumaczeniach uczeń z dumą i błyskiem w oku stwierdza: “Ach, to taaaaak!”.

 

Pozostali członkowie

Karolina Kawałko

Rok i specjalność: III matematyka z zastosowaniami

Dlaczego matematyka? Ponieważ kiedy po żmudnych kalkulacjach wychodzi prawidłowy wynik to czuję się jak po zjedzeniu tabliczki czekolady.

Skąd wzięło się u Ciebie zainteresowanie matematyką? Tak jak wszystkim, matematyka towarzyszy mi od najmłodszych lat, jednak w przeciwieństwie do niektórych ja się z nią zaprzyjaźniłam 😀

Ulubione zagadnienia matematyczne: póki co brak 😉 Zainteresowania ogólne: filmy, książki, malarstwo.

O sobie: Mam na imię Karolina i studiuję matematykę na pierwszym roku. Wybrałam ten kierunek, ponieważ już w podstawówce polubiłam rozwiązywanie zadań i tak mi zostało do dziś. Poza tym bardzo lubię czytać książki, spędzać aktywnie czas, np. chodząc na siłownię, fitness, jeżdżąc na rowerze. Interesuję się także malarstwem, lubię obejrzeć dobry film i poznawać nowych ludzi.

Anna Szurpicka

Rok i specjalność: III matematyka z zastosowaniami.

Dlaczego matematyka? Ponieważ od zawsze moim ulubionym przedmiotem w szkole była matematyka i najchętniej zawsze jej się uczyłam.

Skąd wzięło się u Ciebie zainteresowanie matematyką? Zainteresowanie matematyką wzięło się u mnie już w dzieciństwie.

Ulubione zagadnienia matematyczne: pochodne i całki.

Zainteresowania ogólne: czytanie książek, oglądanie filmów.

O sobie: Jestem studentką pierwszego roku matematyki. Wybrałam ten kierunek, ponieważ już od dziecka pasjonował mnie ten przedmiot. Oprócz tego, lubię także czytać różnego rodzaju książki oraz oglądać filmy.

Dawid Kulik

Rok i specjalność: IV matematyka finansowa.

Dlaczego matematyka? Rozważałem też historie, ale matematyka jest bardziej “przyszłościowym” kierunkiem.

Skąd wzięło się u Ciebie zainteresowanie matematyką? Z lekcji matematyki w szkole średniej. Razem z kolegą z ławki rozwiązywaliśmy każde zadanie zadawane przez nauczyciela. Wielokrotnie byliśmy uciszani bo nasze dyskusje o zadaniach były tak ochocze. 

Ulubione zagadnienia matematyczne: topologia ogólna i geometria różniczkowa.
Zainteresowania ogólne: MMA, boks, wrestling i siatkówka. 

O sobie: Miłośnik sportu, szczególnie sportów walki. Uwielbiam horrory.

Tobias HimmelTobias Himmel

Rok i specjalność: I matematyka.

Dlaczego matematyka? Matematyka jest podstawą rozwoju świata. Zagłębienie się w niej pozwala spojrzeć na otocznie z zupełnie innej perspektywy i jest pomocna w wielu sytuacjach życiowych, choć wiele osób nie zdaje sobie z tego sprawy. 

Skąd wzięło się u ciebie zainteresowanie matematyką? Chyba od zawsze interesowała mnie matematyka. Ja zadania z matematyki robiłem dla przyjemności i satysfakcji po uzyskaniu prawidłowego wyniku.
Ulubione zagadnienia matematyczne: Pochodne i analiza wykresów funkcji.
Zainteresowania ogólne: Dobre książki, ciekawe filmy oraz papugi. 

O sobie: Już od podstawówki chciałem w przyszłości zostać nauczycielem matematyki, co prawda jak to dziecko co jakiś czas zmieniałem swoje plany życiowe czego efektem było pójście do technikum, ale w trzeciej klasie moje marzenia wróciły i oprócz przygotowań do egzaminu zawodowego zacząłem przygotowywać się dość skrupulatnie do matury z matematyki, aby teraz móc pomnażać swoją wiedzę matematyczną.

Adrian Skutnik

Adrian Skutnik 1

Rok i specjalność: I matematyka z zastosowaniami.

Dlaczego matematyka? Każdy ma jakieś uzależnienia, tego się nie wybiera. Liczę, układam, kombinuję odkąd pamiętam, więc nie mogłem wybrać inaczej.

Skąd wzięło się u Ciebie zainteresowanie matematyką? „Każdy skutek ma swoją przyczynę” jak mówi Arystoteles. Nie będę nikogo, ani niczego obarczał winą za moje matematyczne skrzywienia.Ulubione zagadnienia matematyczne: Trochę filozofowania w stylu: Dlaczego sporą część świata da się „policzyć”? Dlaczego nie wszystko? Czym jest przypadek i chaos? Jak to wszystko ogarnąć? A tak ściśle rzecz biorąc, to jestem na początku przygody z „poważną matematyką”, konkrety powoli się wyklarują.

O sobie: Zainteresowania ogólne: Łażenie po górach, najlepiej z plecakiem i gitarą, rozmyślanie o świecie i o Bogu, czytanie wciągających (choć nie zawsze lekkich) książek.

 

Opiekun: Sławomir Kost

  1. ZAGADKA O WIEDŹMACH

Wędrowiec zatrzymał się przed rozwidleniem dróg, przy którym mieszkają dwie siostry-bliźniaczki, notabene wiedźmy. Jedna z nich zawsze mówi prawdę, druga zawsze kłamie. Jedna z dróg prowadzi do miasta, a druga na śmiercionośne bagna. W tym momencie stanęła przed nim jedna z sióstr, której może zadać jedno, jedyne pytanie o drogę. Jak powinien je sformułować, by był pewnym, że trafi do miast?

Źródło: Jan Kraszewski „Wstęp do matematyki B”.

 

  1. ZAGADKA EINSTEINA

5 ludzi różnych narodowości zamieszkuje 5 domów w 5 różnych kolorach. Wszyscy jedzą 5 rodzajów pieczywa i piją 5 różnych napojów. Hodują zwierzęta 5 różnych gatunków. Kto hoduje rybki?

(Domy stoją w linii obok siebie, patrzymy na nie tak, jakbyśmy stali przed nimi, a określenie „po lewej stronie” w punkcie 3. dotyczy lewej strony z perspektywy naprzeciw tych domów.)

  1. Norweg zamieszkuje pierwszy dom.
    2. Anglik mieszka w czerwonym domu.
    3. Zielony dom znajduje się bezpośrednio po lewej stronie domu białego.
    4. Duńczyk pija herbatę.
    5. Zwolennik bułeczek mieszka obok hodowcy kotów.
    6. Mieszkaniec żółtego domu zajada rogaliki.
    7. Niemiec objada się bagietkami.
    8. Mieszkaniec środkowego domu pija mleko.
    9. Zwolennik bułeczek ma sąsiada, który pija wodę.
    10. Zjadacz precli hoduje ptaki.
    11. Szwed hoduje psy.
    12. Norweg mieszka obok niebieskiego domu.
    13. Hodowca koni mieszka obok żółtego domu.
    14. Amator chleba pija oranżadę.
    15. W zielonym domu pija się kawę.  

Źródło:   http://szkolamatematyki.eu/zagadka-einsteina-czyli-kto-hoduje-rybki/