Koło naukowe matematyków

Rok akademicki 2017/2018
  • Czy jesteś wystarczająco bystry, żeby pracować w Google?

    “Zostajesz zmniejszony do rozmiarów pięciogroszówki i wrzucony do blendera. Ostrza pójdą w ruch za 60 sekund. Co robisz?” I inne zagadki logiczne dla potencjalnych pracowników Doliny Krzemowej.

    Referat wygłosi mgr inż. Agnieszka Siedlaczek (Wołczak) Data: 24.11.2017 r.

 
 
 
Rok akademicki 2016/2017
  • Zagadnienie Keplera a geometrie nieeuklidesowe, czyli dlaczego orbity planet są zamknięte

    W teorii Kopernika planety poruszały się po małych okręgach, których środki poruszały się po dużych okręgach ze Słońcem w środku. Kepler na podstawie danych obserwacyjnych Tycho Brahe zaproponował elipsy jako kształt orbit planet w obrocie wokół Słońca. Hooke odgadł, że siła przyciagania grawitacyjnego jest odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości. Newton rozwiązał odpowiednie równanie różniczkowe, nazywane układem Keplera, i otrzymał postulowane przez Keplera elipsy. W 20 wieku zrozumiano, że w układzie Keplera jest ukryta symetria, i że ta symetria ma związek z trzema podstawowymi geometriami: sferyczną, hiperboliczna i euklidesową. W wykładzie opowiemy o tych związkach, na podstawie pracy Milnora. Wszystkie pojęcia zostaną wyjaśnione, a wykład będzie dostępny dla wszystkich studentów naszego wydziału.

    Referat wygłosił prof. dr hab. Maciej P. Wojtkowski Data: 12.05.2017 r.

  • Geometria fraktalna, czy to coś nowego

    Powstanie geometrii fraktalnej datowane jest na 1980 r. zaś za jej twórcę uważany jest Benoit Mandelbrot. W trakcie referatu zostanie uzasadnione, że nie jest to zbyt ścisłe datowanie. Podane zostaną wyniki naukowe matematyków z przełomu XIX i XX wieku, które w/g autora referatu, stanowią bazę teoretyczną tejże geometrii. Podane zostaną konstrukcje geometryczne znanych obiektów fraktalnych oparte na znanych podstawach teoretycznych.

    Referat wygłosił dr Jerzy Michael Data: 07.04.2017 r.

Rok akademicki 2011/2012
  • O liczbach pseudolosowych Data: 26.04.2012 r.
  • O grach topologicznych Data: 1.03.2012 r.
  • Zbieżność w strategiach zemsty i zdrady Data: 6.12.2011 r. (podczas OSAM)
Rok akademicki 2010/2011
  • Liczby Catalana i ich ciekawe zastosowania Data: 11.05.2011 r.
  • Strategie wygrywające Data: 6.04.2011 r.
  • Krzywe trzeciego oraz czwartego stopnia, cykloidy, spirale i inne Data: 30.03.2011 r.
  • ζ(2) i ameba Data: 16.03.2011 r.
  • Zastosowania równań różniczkowych w teorii obwodów elektrycznych Data: 9.03.2011 r.
  • Modelowanie matematyczne w socjobiologii Data: 8.12.2010 r.
  • Magia liczb pierwszych – twierdzenie Czebyszewa Data: 24.11.2010 r.
  • Nieprawdopodobieństwo, czyli jak matematyk rzuca igłą Data: 17.11.2010 r.
  • Rozwiązania radialne równania fali w Rn Data: 3.11.2010 r.
  • Zastosowania grafów w kryptografii Data: 27.10.2010 r.
 

 

Historia Koła Naukowego Matematyków
 

 

 

Uniwersytet Opolski jest sukcesorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. Korzenie istniejącego obecnie koła sięgają tamtej uczelni. Koło Naukowe Matematyków przy WSP w Opolu powstało w roku 1954 (z chwilą przeniesienia WSP z Wrocławia do Opola i utworzenia Katedry Matematyki). Wykład inauguracyjny wygłosił prof. Hugo Steinhaus. Zgodnie z ówczesnym profilem uczelni działalność koła dotyczyła głównie dydaktyki matematyki. Szczególnie aktywna była sekcja zajmująca się programami nauczania i podręcznikami szkolnymi. W latach 1975 – 1984 członkowie sekcji pod kierunkiem opiekunów dra W. Szwieca i dra T. Sawickiego brali udział w ogólnopolskich konferencjach kół naukowych poświęconych dydaktyce matematyki, wygłaszając liczne referaty. W latach 70-tych i 80-tych ubiegłego wieku organizowano cykliczne obozy naukowe w Zwierzyńcu k. Zamościa, później w Strzyżowie n. Wisłokiem, poświęcone naprzemiennie teorii gier i dydaktyce matematyki. Z przyczyn finansowych w latach 90-tych zawieszono organizowanie obozów naukowych. Na początku dekady lat 80-tych została utworzona w ramach koła sekcja zastosowań matematyki. Kołem opiekowali się wtedy prof. dr hab. E. Szczepankiewicz i dr H. Wnuk. Do największych osiągnięć koła w tym czasie należy niewątpliwie udział w badaniach nad parametrami tkanin filtrujących, prowadzonych z pracownikami cementowni „Opole”. Przez szereg lat działalności koła odbywały się spotkania ze znanymi postaciami nauki polskiej. Wygłaszali oni odczyty, uczestniczyli w różnych formach działalności koła. Członkowie koła napisali kilkanaście prac magisterskich inspirowanych badaniami prowadzonymi w ramach koła.


 

 

 

Pierwsze lata na Uniwersytecie Opolskim
 

 

 

10 marca 1994 roku w wyniku integracji dwóch instytucji naukowo – dydaktycznych: Wyższej Szkoły Pedagogicznej i Filii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego utworzono Uniwersytet Opolski. W latach 90-tych Koło Naukowe Matematyków kontynuowało działalność rozszerzając zakres swoich zainteresowań. Powstała sekcja teoretyczna zajmująca się m. in. zagadnieniami teorii miary i teorii grafów. W roku 2000 nastąpiły zmiany organizacyjne w Instytucie Matematyki. Utworzono licencjackie studia informatyczne oraz nowe specjalności na kierunku matematyka. Miało to wpływ na profil dalszej działalności koła. W styczniu 2001 roku dokonano zmiany statutu koła i zmiany w nazwie na Naukowe Koło Matematyków przy Uniwersytecie Opolskim. W tym samym roku do tematyki badawczej koła dołączyła historia matematyki. W efekcie działań w tej dziedzinie w 2002 roku członkowie koła wygłosili referaty w ramach XVI Szkoły Historii Matematyki. Studenci przygotowali także dwa artykuły naukowe dotyczące historii matematyki opublikowane przez Wydawnictwo UO. W następnych latach uczestniczyli w Opolskich Festiwalach Nauki jako referenci. Wśród problemów rozważanych na spotkaniach członków koła wiele dotyczyło zastosowań procesów stochastycznych w matematyce ubezpieczeniowej, co znalazło kontynuację w pracach magisterskich i tematyce odczytów na festiwalach nauki. W roku 2003 roku koło rozpoczęło prace nad dwoma programami: „Komputerowe wspomaganie dydaktyki matematyki wyższej” oraz „Obiektywne pojęcie piękna”. W ramach pierwszego programu studenci stworzyli do chwili obecnej kilka aplikacji wspomagających zajęcia z podstaw topologii metrycznej. Drugi temat zakrojony jest na szerszą skalę we współpracy z Kołem Naukowym Informatyków i Kołem Naukowym Psychologów i ma na celu stworzenie komputerowego systemu oceniającego „piękno” różnych obiektów (np. dzieł sztuki klasycznej, elementów sztuki użytkowej). Główną ideą jest tu wykorzystanie pojęcia wymiaru fraktalnego. Tematyka ta była wcześniej prezentowana na I Opolskim Festiwalu Nauki i zainteresowała dużą grupę studentów. W latach 2000 – 2005 opiekunem naukowym Koła Matematyki był dr Piotr Urbaniec, w latach 2005-2009 funkcję powierzono dr Joannie Napiórkowskiej. Obecnie sprawuje ją dr Włodzimierz Bąk.

 

Przewodniczący: Tobias HimmelTobias Himmel

Rok i specjalność: III matematyka.

Dlaczego matematyka? Matematyka jest podstawą rozwoju świata. Zagłębienie się w niej pozwala spojrzeć na otocznie z zupełnie innej perspektywy i jest pomocna w wielu sytuacjach życiowych, choć wiele osób nie zdaje sobie z tego sprawy.

Skąd wzięło się u ciebie zainteresowanie matematyką? Chyba od zawsze interesowała mnie matematyka. Ja zadania z matematyki robiłem dla przyjemności i satysfakcji po uzyskaniu prawidłowego wyniku.
Ulubione zagadnienia matematyczne: Pochodne i analiza wykresów funkcji.
Zainteresowania ogólne: Dobre książki, ciekawe filmy oraz papugi.

O sobie: Już od podstawówki chciałem w przyszłości zostać nauczycielem matematyki, co prawda jak to dziecko co jakiś czas zmieniałem swoje plany życiowe czego efektem było pójście do technikum, ale w trzeciej klasie moje marzenia wróciły i oprócz przygotowań do egzaminu zawodowego zacząłem przygotowywać się dość skrupulatnie do matury z matematyki, aby teraz móc pomnażać swoją wiedzę matematyczną.

Pozostali członkowie

 

Karolina Kawałko

Rok i specjalność: V matematyka z zastosowaniami

Dlaczego matematyka? Ponieważ kiedy po żmudnych kalkulacjach wychodzi prawidłowy wynik to czuję się jak po zjedzeniu tabliczki czekolady.

Skąd wzięło się u Ciebie zainteresowanie matematyką? Tak jak wszystkim, matematyka towarzyszy mi od najmłodszych lat, jednak w przeciwieństwie do niektórych ja się z nią zaprzyjaźniłam 😀

Ulubione zagadnienia matematyczne: póki co brak 😉

Zainteresowania ogólne: filmy, książki, malarstwo.

O sobie: Mam na imię Karolina i studiuję matematykę na pierwszym roku. Wybrałam ten kierunek, ponieważ już w podstawówce polubiłam rozwiązywanie zadań i tak mi zostało do dziś. Poza tym bardzo lubię czytać książki, spędzać aktywnie czas, np. chodząc na siłownię, fitness, jeżdżąc na rowerze. Interesuję się także malarstwem, lubię obejrzeć dobry film i poznawać nowych ludzi.

 

Marek Skrzypczyk

Rok i specjalność: IV matematyka nauczycielska

Dlaczego matematyka? Interesuje mnie zjawisko czarnych łabędzi, w związku z tym poszukuję odpowiedzi na pytania typu czy dotychczasowe osiągnięcia matematyczne mogą uchronić świat przed negatywnymi skutkami ich działania? Taka wersja jest obecnie, a w chwili wyboru kierunku studiów, to wybrałem matematykę, ponieważ zawsze lubiłem ten przedmiot w szkole.  

Skąd wzięło się u Ciebie zainteresowanie matematyką? Po wnikliwej analizie mojego życia, doszedłem do dość nieoczywistego, ale logicznego wniosku, że zainteresowanie matematyką wzięło się od skoków narciarskich, które oglądam od trzeciego roku życia. Zastanawianie się, które miejsce zajmie skoczek przy danej odległości i notach za styl. W późniejszych latach dochodziły inne rozważania typu ile kropel deszczu spada na metr kwadratowy podczas godzinnych opadów.  

Ulubione zagadnienia matematyczne: Współczynnik korelacji, przestrzeń Lindelöfa i nierówność Younga. 

Zainteresowania ogólne: Skoki narciarskie, dart, kolarstwo, piłka nożna, tenis, muzyka i polityka.

O sobie: Jestem wielkim fanem skoków narciarskich, konkurs to rzecz święta. Kibicuję rzecz jasna Polakom, ale też zawodnikom ze słabszych krajów, co jest równie ekscytujące. W planach mam podjęcie się skoków ze strony praktycznej, oczywiście na malutkich obiektach. Ostatnimi czasy zainteresowałem się dartem, przydaje się umiejętność szybkiego liczenia, do tego dochodzą rozważania co trafiać, by wyzerować licznik, idealny sport dla matematyków. Latem stawiam na kolarstwo, co do trasy to lubię takie, gdzie mam wszystkiego po trochu, żeby nie było nudno, trochę płaskiego, trochę pod górkę i z górki, jakieś bruki, kamienie i piaski, do tego dochodzi tenis z uwielbieniem długich i wyrównanych pięciosetowych bojów. Wypada też wspomnieć, że jestem wiernym kibicem Manchesteru United. Co do muzyki, to jest zasada: pokaż mi swoją playlistę, a powiem Ci kim jesteś. Mnie jest ciężko zdiagnozować. Z zespołów najczęściej słucham Goo Goo dolls, z polskich artystów to Marian Lichtman, uwielbiam też współczesną włoską muzykę: Fedeza i Ultimo. Maniakiem filmów nie jestem, ale “Miasto Aniołów” to obejrzeć lubię. O swoich poppingowych umiejętnościach to nie będę wspominał, bo świat nigdy nie był na nie gotowy. Wybitni matematycy to często niezłe świrki. Ja świrkiem jestem, teraz pora stać się wybitnym matematykiem lub chociaż zwykłym matematykiem. 

 

Daria Dziuba

Rok i specjalność: III matematyka

Dlaczego matematyka? Matematyka uczy jak dokładnie analizować rzeczywistość, badac fakty; pobudza zdolność człowieka do nowatorskiego myślenia. 

Skąd wzięło się u Ciebie zainteresowanie matematyką? Od zawsze rozwiązywanie zadań z matematyki sprawiało mi przyjemność. Robiąc te zadania, często zastanawiałam się nad tym, jak można odnieść to zadanie do życia codziennego, a że nauczyciele rzadko mówią o takich rzeczach, to sama zaczęłam szukać na nie odpowiedzi. 

Ulubione zagadnienia matematyczne: Analiza matematyczna, rachunek prawdopodobieństwa, kombinatoryka skończona. 

Zainteresowania ogólne: gry, filmy, seriale, książki.

O sobie: W wolnym czasie śledzę nowinki technologiczne, latam dronem, oglądam seriale i myślę o wybudowaniu własnego domu z pięknym tarasem.

 

Opiekun: Sławomir Kost

  1. ZAGADKA O WIEDŹMACH

Wędrowiec zatrzymał się przed rozwidleniem dróg, przy którym mieszkają dwie siostry-bliźniaczki, notabene wiedźmy. Jedna z nich zawsze mówi prawdę, druga zawsze kłamie. Jedna z dróg prowadzi do miasta, a druga na śmiercionośne bagna. W tym momencie stanęła przed nim jedna z sióstr, której może zadać jedno, jedyne pytanie o drogę. Jak powinien je sformułować, by był pewnym, że trafi do miast?

Źródło: Jan Kraszewski „Wstęp do matematyki B”.

 

  1. ZAGADKA EINSTEINA

5 ludzi różnych narodowości zamieszkuje 5 domów w 5 różnych kolorach. Wszyscy jedzą 5 rodzajów pieczywa i piją 5 różnych napojów. Hodują zwierzęta 5 różnych gatunków. Kto hoduje rybki?

(Domy stoją w linii obok siebie, patrzymy na nie tak, jakbyśmy stali przed nimi, a określenie „po lewej stronie” w punkcie 3. dotyczy lewej strony z perspektywy naprzeciw tych domów.)

  1. Norweg zamieszkuje pierwszy dom.
    2. Anglik mieszka w czerwonym domu.
    3. Zielony dom znajduje się bezpośrednio po lewej stronie domu białego.
    4. Duńczyk pija herbatę.
    5. Zwolennik bułeczek mieszka obok hodowcy kotów.
    6. Mieszkaniec żółtego domu zajada rogaliki.
    7. Niemiec objada się bagietkami.
    8. Mieszkaniec środkowego domu pija mleko.
    9. Zwolennik bułeczek ma sąsiada, który pija wodę.
    10. Zjadacz precli hoduje ptaki.
    11. Szwed hoduje psy.
    12. Norweg mieszka obok niebieskiego domu.
    13. Hodowca koni mieszka obok żółtego domu.
    14. Amator chleba pija oranżadę.
    15. W zielonym domu pija się kawę.  

Źródło:   http://szkolamatematyki.eu/zagadka-einsteina-czyli-kto-hoduje-rybki/